Wybuch i przebieg powstania warszawskiego

Wybuch określa się jako dużo szybką reakcję utleniania lub rozkładu, która polega na wielkim spalaniu gazów palnych, par, cieczy palnych albo pyłów lub włókien w sferze, wywołującą wzrost temperatury lub ciśnienia wraz z niosącą zniszczenia falą uderzeniową i efektem akustycznym.

Wybuch jest stanowisko w dokładnie określonych warunkach, i właśnie wtedy, gdy stężenie surowca palnego znajduje się w zupełnie określonym przedziale, który określany jest granicą wybuchowości. Stężenie składnika palnego w możliwościom przedziale wybuchowości nie spowoduje wybuchu. Do stworzenia wybuchu wskazane istnieje też pewna energia, której inicjatorem mogą żyć takie czynniki jak iskry, które powstały podczas pracy maszyn i instalacji elektrycznych, elementy instalacji rozgrzane do bardzo wysokiej temperatury, wyładowania atmosferyczne oraz elektrostatyczne. Energia ta określana jest krótką energią zapłonu i określana jak daleko mała energia kondensatora w obszarze elektrycznym, którego wyładowanie może spowodować zapłon mieszaniny i rozprzestrzenianie się płomienia w możliwościach warunkach badania. Explosion safety devices to narzędzia przeciwwybuchowe, które przeznaczone są do funkcji w powierzchniach szczególnie zagrożonych eksplozją.

Wartość najmniejszej energii zapłonu jest parametrem, który pozwala na analizę zagrożenia wybuchem, który powstaje od żyjących w danym obszarze źródeł, takich jak iskry elektryczne, elektrostatyczne, iskry, które pochodzą od pojemnościowych lub indukcyjnych obwodów elektrycznych, jak i iskry mechaniczne.

Paliwo musi być związek z utleniaczem, i rozpoczęcie spalania wymaga czynnika inicjującego. Gorzej jest zainicjować wybuch pyłowy niż gazowy. Gaz wiąże się bo z treścią samorzutnie dzięki dyfuzji, oraz do wytworzenia chmury pyłowej przydatne jest mechaniczne mieszanie. Zminimalizowanie przestrzeni wybuchu sprzyja gwałtowności wybuchu, a w sukcesu miałów jest uznawane za koniczny czynnik do jego powstania. Wśród gazów utleniaczami zapewne stanowić zamiast tlenu np. fluor. Ciecze, jakie są utleniaczami to m.in. kwas nadchlorowy, nadtlenek wodoru a wśród ciał stałych utleniacze to: azotan amonu, tlenki metali. Paliwa to przede wszystkim wszelkie ciecze, gazy, ale także ciała stałe.